Ο Ενιαίος Σύλλογος Εργαζομένων ΨΝΑ εκφράζει την θλίψη του για τον θάνατο ακόμα ενός ασθενούς που νοσηλευόταν σε Ψυχιατρική Κλινική Ενηλίκων του πρώην ΨΝΑ, θάνατο του οποίου τα αίτια διερευνώνται από τις αρμόδιες αρχές.
Σε ανακοίνωσή του, ο Σύλλογος υποστηρίζει ότι το συμβάν αναδεικνύει «τις τραγικές ελλείψεις προσωπικού στις δημόσιες δομές ψυχικής υγείας, κάνοντας λόγο για λειτουργία “κάτω από τα όρια ασφαλείας”».
Όπως αναφέρει, αναλυτικά, η ανακοίνωση, «οι γιατροί χρειάζεται να καλύπτουν τις ανάγκες 9 Ψυχιατρικών Κλινικών Ενηλίκων, 3 Κέντρων Ψυχικής Υγείας, πολυάριθμων Μονάδων Ψυχοκοινωνικής Αποκατάστασης σε όλη την Αττική, εξωτερικά ιατρεία και εφημερίες, και την ίδια στιγμή υπάρχουν μόνο 46 ψυχίατροι σε 90 οργανικές θέσεις, δηλαδή το 50% των θέσεων των ψυχιάτρων είναι κενές! Στην Αττική έχει να προσληφθεί μόνιμος ψυχίατρος από το 2024 και έγιναν μόνο 3 προσλήψεις επικουρικών στο πρώην ΨΝΑ, έπειτα από πίεση των συνδικαλιστικών οργάνων και των εργαζομένων και έφτασαν μετά από δύο χρόνια να βγάζουν προκήρυξη για μόνο 5 ψυχιάτρους σε 44 κενές οργανικές θέσεις! Οι περισσότερες κλινικές λειτουργούν με 2 επιμελητές ψυχιάτρους για 31 και πλέον ασθενείς, αφού πολλές φορές οι κλίνες δεν αρκούν και οι ασθενείς φιλοξενούνται σε άλλες, με ότι αυτό συνεπάγεται για τον ίδιο τον ασθενή και το προσωπικό.
Ταυτόχρονα τα κενά σε νοσηλευτές φτάνουν επίσης το ποσοστό του 50% αφού από τις 935 οργανικές θέσεις ΠΕ, ΤΕ νοσηλευτών και ΔΕ βοηθών νοσηλευτών καλυμμένες είναι μόνο οι 489. Είναι κρίμα και ντροπή να χάνονται ανθρώπινες ζωές την ώρα που το πρώην ΨΝΑ έχει φτάσει να εφημερεύει 3 φορές σε 7 ημέρες, σε επισφαλείς συνθήκες για ασθενείς και εργαζόμενους. Μόνο για το έτος 2025 στα ΤΕΠ του πρώην ΨΝΑ, που με ευθύνη της Διοίκησης της 2ης ΥΠΕ παραμένει κλειστό σε μέρες που δεν εφημερεύει το Νοσοκομείο, εξετάστηκαν 4.677 ασθενείς και έγιναν 2.272 εισαγωγές, ενώ από αυτές οι 1.535 ήταν ακούσιες και οι 743 εκούσιες εισαγωγές!».
Ο Ενιαίος Σύλλογος Εργαζομένων ΨΝΑ απαιτεί άμεσα μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού όλων των ειδικοτήτων και ανάπτυξη όλων των απαραίτητων κρατικών δομών ψυχικής υγείας, προαγωγής, πρόληψης, θεραπείας και ψυχοκοινωνικής αποκατάστασης, ώστε να εξασφαλίζονται υψηλού επιπέδου υπηρεσίες ψυχικής υγείας στον 21ο αιώνα.
