Της Γιάννας Τριανταφύλλη
Μία νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό PLOS One αναδεικνύει τις διαφορετικές απόψεις των Αμερικανών ιατρών σχετικά με την κρυοσυντήρηση, δηλαδή τη διατήρηση ανθρώπινων σωμάτων σε εξαιρετικά χαμηλές θερμοκρασίες με την ελπίδα μελλοντικής αναβίωσης του νεκρού σώματος μέσω προηγμένων τεχνολογιών.
Πρόκειται για την πρώτη συστηματική έρευνα για τις στάσεις των ιατρών απέναντι διαδικασίες συντήρησης του ανθρώπινου σώματος, η οποία αποκαλύπτει ότι ένα σημαντικό ποσοστό της ιατρικής κοινότητας θεωρεί αυτές τις παρεμβάσεις ως δυνητικά βιώσιμες.
Παρά το γεγονός ότι η τεχνολογία «αναβίωσης» δεν υπάρχει ακόμη, εκατοντάδες άνθρωποι παγκοσμίως έχουν ήδη υποβληθεί σε κρυοσυντήρηση, ενώ χιλιάδες ακόμη έχουν δηλώσει συμμετοχή σε αντίστοιχα προγράμματα. Ωστόσο, η ιατρική κοινότητα εμφανίζεται επιφυλακτική ως προς τη σκοπιμότητα και την ηθική διάσταση της πρακτικής.
Ηθικά και νομικά διλήμματα
Η έρευνα πραγματοποιήθηκε από τον Δρ Ariel Zeleznikow-Johnston και την επιστημονική του ομάδα στο Πανεπιστήμιο Monash της Αυστραλίας και περιλάμβανε περισσότερους από 300 γιατρούς στις Ηνωμένες Πολιτείες. Σχεδόν οι μισοί συμμετέχοντες ήταν γιατροί πρωτοβάθμιας φροντίδας, ενώ οι υπόλοιποι προέρχονταν από ειδικότητες όπως η νευρολογία, η εντατικολογία, η αναισθησιολογία και η παρηγορική φροντίδα.
Η μελέτη βασίστηκε επάνω σε τρεις θεματικές: εάν πιστεύουν οι γιατροί ότι οι διαδικασίες συντήρησης του ανθρώπινου σώματος είναι εφικτές, ποιες κλινικές παρεμβάσεις θα μπορούσαν να βελτιώσουν τα αποτελέσματα συντήρησης των νεκρών σωμάτων και ποια είναι τα ηθικά και νομικά διλήμματα γύρω από την κρυοσυντήρηση.
Σύμφωνα με τα ευρήματα, σχεδόν το 50% των γιατρών που συμμετείχαν στη μελέτη δήλωσε ότι θεωρεί απίθανη την επιτυχή αναβίωση στο μέλλον. Μόνο ένας στους τέσσερις γιατρούς θεωρεί ότι υπάρχει ρεαλιστική πιθανότητα ένας άνθρωπος να μπορέσει στο μέλλον να επανέλθει στη ζωή μετά από τέτοιου είδους διατήρηση. Συνολικά, οι νευροχειρουργοί εμφανίστηκαν πιο αισιόδοξοι για τη συντήρηση ανθρώπινων σωμάτων συγκριτικά με άλλες ιατρικές ειδικότητες.
Ένα από τα βασικά ζητήματα που ανέδειξε η έρευνα αφορά τις αποφάσεις στο τέλος της ζωής. Πολλοί γιατροί συμφώνησαν ότι η χορήγηση αντιπηκτικών φαρμάκων σε ασθενείς λίγο πριν τον θάνατο θα μπορούσε να βελτιώσει την ποιότητα της κρυοσυντήρησης. Οι περισσότεροι γιατροί ωστόσο ήταν λιγότερο πρόθυμοι να αποδεχθούν πιο ακραίες πρακτικές, όπως για παράδειγμα την έναρξη της διαδικασίας κρυοσυντήρησης πριν εκδηλωθεί η καρδιακή ανακοπή.
Παράλληλα, περίπου το 20% των γιατρών εξέφρασε ανησυχία ότι οι παρεμβάσεις με στόχο τις καλύτερες συνθήκες κρυοσυντήρησης ενδέχεται να συγκρούονται με τα βέλτιστα πρότυπα ιατρικής φροντίδας.
Οι ερευνητές τονίζουν ότι απαιτείται σαφές νομικό και ηθικό πλαίσιο, καθώς η εξέλιξη της τεχνολογίας ενδέχεται να φέρει την ιατρική αντιμέτωπη με πρωτόγνωρα διλήμματα στο μέλλον.
Τα ευρήματα της μελέτης δημοσιεύτηκαν στο επιστημονικό περιοδικό PLOS One: https://journals.plos.org/plosone/article?id=10.1371/journal.pone.0348216&utm_source=pr&utm_medium=email&utm_campaign=plos006
