Γράφει ο Περικλής Έξαρχος, Χειρουργός – Οδοντίατρος. Συνεργάτης Μαιευτηρίου ΛΗΤΩ/ΥΓΕΙΑ.
Όλοι λίγο-πολύ γνωρίζουμε πως για τα καρδιαγγειακά νοσήματα ευθύνονται το κάπνισμα, το μεγάλο βάρος, τα αυξημένα επίπεδα χοληστερόλης και η αρτηριακή υπέρταση. Όμως, πολλές μελέτες στην Ευρώπη και στην Αμερική πρόσθεσαν στους παράγοντες αυτούς και την περιοδοντική νόσο (περιοδοντίτιδα, ουλίτιδα). Πώς, όμως, η υγεία των δοντιών μας επηρεάζει την καρδιά μας;
Οι ασθένειες του περιοδοντίου, η ουλίτιδα και η περιοδοντίτιδα, προσβάλλουν τα ούλα και τους ιστούς που στηρίζουν τα δόντια και αποτελούν τη συνηθέστερη αιτία για την απώλεια γερών δοντιών. Αν δεν θεραπευτεί έγκαιρα, η ουλίτιδα (διόγκωση ούλων, ερεθισμός, αιμορραγία), προκαλεί την περιοδοντίτιδα (έντονη αιμορραγία ούλων, πύον, κακοσμία, άσχημη γεύση). Αν η περιοδοντίτιδα δεν θεραπευτεί, τα δόντια γίνονται χαλαρά και, όταν χάσουν τη στήριξή τους, πρέπει να εξαχθούν.
Με ποιον τρόπο, όμως, η περιοδοντική νόσος αυξάνει τον κίνδυνο για καρδιαγγειακά νοσήματα; Η σχέση μεταξύ περιοδοντικής νόσου και καρδιαγγειακών παθήσεων έχει διαφανεί εδώ και περισσότερο από 10 χρόνια. Είναι επιστημονικά παραδεκτό ότι η χρόνια ουλίτιδα και η περιοδοντίτιδα συμβάλλουν στη στένωση και στην απόφραξη των αρτηριών με τους εξής τρόπους:
Τα βακτηρίδια μπαίνουν στην κυκλοφορία του αίματος και κάθονται πάνω σε αθηρωματικές πλάκες στις στεφανιαίες αρτηρίες της καρδιάς. Με τον τρόπο αυτόν μπορούν να προκαλέσουν τη δημιουργία πήγματος αίματος, που είναι δυνατόν να προκαλέσει απόφραξη του αγγείου.
Η χρόνια φλεγμονή διεγείρει το ανοσοποιητικό σύστημα με αποτέλεσμα την παραγωγή χημικών ουσιών που ευνοούν την ανάπτυξη, της πλούσιας σε χοληστερόλη, αθηρωματικής πλάκας.
Οι παθήσεις του περιοδοντίου αυξάνουν την ύπαρξη στο αίμα πρωτεϊνών της φλεγμονής, όπως η CRP, το ινωδογόνο και η χοληστερόλη HDL.
Σύμφωνα με δεδομένα εργαστηριακών και επιδημιολογικών μελετών της American Academy of Periodontology φαίνεται ότι όσοι πάσχουν από νοσήματα του περιοδοντίου διατρέχουν δύο φορές μεγαλύτερο κίνδυνο για θανατηφόρο έμφραγμα του μυοκαρδίου σε σχέση με άτομα που έχουν υγιές περιοδόντιο.
Επίσης, σύμφωνα με επιστημονικά δεδομένα του Ελληνικού Ιδρύματος Καρδιολογίας, η περιοδοντίτιδα μας κάνει πιο εύκολα υπερτασικούς και στους υπερτασικούς επιδεινώνει την κατάσταση, ενώ ο κίνδυνος για εμφάνιση νεφρικής ή αγγειακής βλάβης σχεδόν πενταπλασιάζεται στα άτομα με σοβαρή περιοδοντική νόσο.
Η διατήρηση της υγείας του περιοδοντίου, μαζί με τον έλεγχο των άλλων γνωστών παραγόντων κινδύνου (κάπνισμα, υπέρταση, αυξημένα επίπεδα χοληστερόλης), μπορεί να είναι ένα σημαντικό βήμα για την πρόληψη των καρδιαγγειακών νοσημάτων. Για το λόγο αυτό συνιστάται ο συχνός περιοδοντικός έλεγχος και η περιοδοντική θεραπεία.
